4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/532 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, kararın usul ve esas yönden Kanuna aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine dair yeterli, kesin delil bulunduğuna ve sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın, tanıklara olan borçlarına karşılık, eşi olan mağduru cinsel ilişkiye girmesi hususunda teşvik ve aracılık ettiği, mağdurun fuhuş yapmasını kolaylaştırıp, kazancından yararlandığı iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin, sanık savunması, mağdur beyanı, tanık S. K.'nın anlatımı, dosyada mevcut kati hekim raporu ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece, cezalandırmaya yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın eylemlerine ilişkin mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, mağdur hakkında düzenlenmiş olan 03.08.2015 tarihli adli muayene rapor içeriği, aynı tarihli olay ve yakalama tutanağı, sanığın ve ifadeleri alınan F. A. ile S. K.'nın soruşturma aşamasındaki beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığa soruşturma aşamasındaki beyanı okunup diyeceklerinin sorulması ve savunmaları arasındaki çelişkinin giderilmesi, kollukta ifadesi alınan F. A.'nın tanık sıfatıyla dinlenmesi, tanık S. K.'nın soruşturma evresindeki olayın hemen akabinde alınan beyanına hangi gerekçeyle itibar edilmediğinin açıklanıp tartışılması ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra sanığa isnat olunan suçun 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci, dördüncü ve beşinci fıkraları kapsamında oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.