8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İncesu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.09.2020 tarihli ve 2019/1602 Esas, 2020/15382 Karar sayılı ilamı ile "İncesu (kapatılan) Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olup, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda talepte bulunulmamış ve bu hususta karar verilmemiş olan sanık hakkında duruşmada veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi sağlanmadan,

CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılarak yokluğunda yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5.İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.06.2023 tarihli, 2022/940 Esas, 2023/4037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken teşebbüs hükümleri uygulanması gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

6.Bozma kararı sonrası, İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; suç kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay; sanığın hükümlü olarak kaldığı İncesu Açık Ceza İnfaz Kurumundan özel izinle ayrıldığı, izin dönüşünde üzerinde yapılan aramada bıçak bulunması nedeniyle infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Bozma kararı sonrası, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli, 2023/218 Esas, 2023/529 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.