10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Osmaniye 3.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/350 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2020/1703 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (sanık aleyhine) istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanığın kullanıcı tanık ...'e 1 paket eroini sattığı ve üzerinde de 1 paket eroini satmak için bulundurduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerinde bulundurduğu uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etme hususunda herhangi bir davranış içine girdiğine dair delil bulunmaması, tanıklara uyuşturucu satıldığına dair somut bir delilin söz konusu olmaması, uyuşturucu maddenin bulundurulduğu yer ve bulunduruluş biçimi, ele geçirilen uyuşturucuların satışa hazır ayrı ayrı çok sayıda küçük miktarlı poşetlerde olmaması, uyuşturucuların yanında herhangi bir hassas terazi ele geçmemiş olması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktar itibarıyla kullanma sınırları içinde kalması, sanığın inkara yönelik savunması, sanığın idrar tahlillerinde eroin maddesinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluşmadığı, delillerin eylemin uyuşturucu madde ticareti olarak değerlendirilmesi için yeterli olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında değerlendirilebileceği, UYAP'tan yapılan kontrolde bu suç nedeniyle sanık hakkında 2019/8532 Soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma yürütüldüğü anlaşıldığından, sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Gerekçeli kararda, suç tarihinin "29/05/2019, 02/06/2019" yerine "16/05/2019" olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sanığın savunmasının aksine uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraatine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2020/1703 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.