4. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İlk Derece Mahkemesince sanık ...'ın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin ilk ve dördüncü fıkraları kapsamında beraatine, sanık ...'un ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından aynı Kanun'un 125 inci maddesinin ilk ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca sırasıyla 30 gün ve 3 ay 10 gün hapis cezalarıyla cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 26.06.2019 tarihli ve 2018/598 Esas, 20191543 Karar sayılı kararıyla, sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün ise kaldırılarak, sanığın anılan Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci ve 58 inci maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesinin 06.09.2019 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla katılan sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

Katılan sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın bozulması talebine ilişkindir.

Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" ile anılan Kanun madde ve fıkrasının (d) bendinde yer alan "...ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın, yine aynı Kanun madde ve fıkrasının (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile anılan Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.