2. Ceza Dairesi

Kamu malına zarar verme suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Adalet Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2023 tarihli iade kararı üzerine, 10.05.2023 tarihinde tebliğ edilen hükmü, Adalet Bakanlığı vekilinin 17.05.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu ve suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın 21.02.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği anlaşılmakla; sanığın yokluğunda verilen 25.04.2013 tarihli kararın sanığa tebliğ edildiği 10.05.2013 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli kararın “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işleminin 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmaması nedeniyle sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Kamu malına zarar verme suçundan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2012/559 Esas, 2013/216 Karar sayılı kararında sanık ve suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.