2. Ceza Dairesi

...

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2015 tarihli ve 2015/13359 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, şikâyetçinin sorumlu olduğu ... isimli markete müşteri gibi girerek, diş macunu ve traş bıçağı çaldıktan sonra ödeme yapmadan marketten ayrılması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/641 Esas, 2016/531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 145/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; şikayetten vazgeçme sebebi ile düşme kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin ve diğer lehe hükümlerin uygulanmadığına, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, ... isimli alışveriş merkezindeki ... isimli markete girerek, bir adet diş macunu ve bir adet traş bıçağını alıp çantasına koyduğu, ödeme yapmadan marketten ayrıldığı tüm dosya kapsamı ile Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrâr etmiştir. IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı yönünden; hırsızlık suçunun şikâyete tabi olmadığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yönünden; kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1.maddesi uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı,

Aynı Kanun'un 51. maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl ve daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelelenebilir" şeklindeki düzenleme ve somut olaydaki sanığın hırsızlık suçundan 2 yıldan fazla hapis cezası ile cezalandırılmış olması karşısında, kanunen erteleme müessesesinin uygulanmasına engel bulunduğu belirlenmekle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarının 2 yıl 1 ay hapis cezası olması karşısında, cezanın miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğundan, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/641 Esas, 2016/531 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.