9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2014 tarihli ve 2013/210 Esas, 2014/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2014 tarihli ve 2013/210 Esas, 2014/185 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/1297 Esas, 2021/8099 Karar sayılı kararı ile "Katılanın aşamalardaki beyanları, alınan doktor raporlarında livata bulgusuna rastlanılmayıp, katılanın vücudunda darp cebir izleri bulunduğunun belirtilmesi savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında başka suçlardan dolayı cezaevinde hükümlü olan sanıkların, olay günü koğuşta çıkan tartışma sırasında katılanı darp etmek suretiyle kasten yaralama suçunu işledikleri gözetilerek kesin doktor raporu aldırıldıktan sonra mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatlerine hükmedilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Bakırköy 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2021/553 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. GEREKÇE

1.Sanığın oluşa uygun kabule göre yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.02.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu halde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2021/553 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.