2. Ceza Dairesi

Tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan temyiz dışı sanık ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 09.03.2016 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu işlemlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu, ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin” belirtilmediği, bu sebepten Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın merciine iade edildiği fakat mahkemece sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanık cezaevinde bulunuyor ise cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine uygun olarak tebliğ yapılması, cezaevinde değil ise önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek tebliğ edilip tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.