11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2014/448 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezası yönünden hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, atılı suçlamaları kabul etmediğine, hakkında beraat kararları verilmesi talebine ilişkindir.

Sanığa vasi olarak atanan eşi ......nın, hükümden sonra dava dosyasına sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde sanığın, İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/7 Esas, 2019/454 Karar sayılı kararıyla ...Prof. Dr.... Ruh ve Sinir Haslalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 30.04.2019 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı başlıklı 405 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kısıtlanmasına karar verildiği ve bu kararın 10.06.2019 tarihinde kesinleştiği, yine dava dosyasına sonradan eklenen belgelerden, sanık hakkında ...Prof. Dr.... Ruh ve Sinir Haslalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 17.06.2016, 29.09.2016 ve 30.04.2019 tarihli sağlık kurulu raporlarından sanığa, atipik psikoz teşhisi konulduğu anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da tıp fakültelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2014/448 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.