4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların desteğinin yolcu olarak bulunduğu aracın 03.02.2016 tarihinde plakası belirlenemeyen bir başka aracın ani bir manevra ile hatalı bir şekilde sağ şeritten sol şeride geçmesi üzerine refüje çıkarak ağaca çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiğini, kazadan sonra hastaneye kaldırılan davacıların desteğinin 14.02.2016 tarihinde vefat ettiğini, zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, müteveffanın davacı kızı ve torunlarını evine alarak bütün maddi ihtiyaçlarını, çocukların eğitim masraflarını karşıladığını, mütevaffanın ölümü ile davacıların destekten yoksun kaldıklarını iddia ederek 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini artırarak 79.990,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; poliçeye müstenid müşterek müteselsil sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, kazaya karışan araç sürücülerinin kusur oranlarının ve kaza anında yolcu konumunda bulunan müteveffanın kendi can güvenliği için gerekli tedbirleri alıp almadığı yönündeki müterafik kusur durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur raporu alınması gerektiğini, taşımanın hatır taşıması olup olmadığının araştırılarak varlığının anlaşılması durumunda hakkaniyet indirimi yapılmasını, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplamalarının TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak yapılması gerektiğini, ayrıca davacıların müteveffanın kızı ve torunları olup aralarında desteklik ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılardan...'nin müteveffa annesinin ölümü tarihinde iş görebilirlik çağının üzerinde olduğu, davacının desteğin ölüm günündeki yaşına göre destek alabileceği yaş sınırını geçtiği, annesinden destek almadan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından babasından bağlanan maaş ile yaşamını sürdürebileceği, diğer davacıların ise müteveffanın torunları olduğu, anne ve babalarının ise hayatta olduğu anlaşılmakla davacıların müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarının kabulünün mümkün olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; müteveffanın, baktığı davacıların temel ihtiyaçlarının tamamını karşıladığının dosya kapsamından anlaşılacağını, davacılardan Münise'nin destekten yoksun kalma tazminatı alabileceğinin belirtildiğini, mahkemece sırf adı geçen davacının yaşı nedeniyle davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacılar olan müteveffanın torunları yönünden destekten yoksun kalma tazminatının reddedildiğini ancak davacı torunların anne babasının boşandığını, babalarının cezaevinde olduğunu, torunlara müteveffanın baktığını iddia ederek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kız çocukları için genellikle çalışmaya başlama veya evlenme ile destek ihtiyacının ortadan kalktığı, kız çocukların için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılacağı, bu hali ile ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.