11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ''atılı suçunu unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 29.04.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanığın birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

5.Temyiz incelemesine konu Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin, 21.04.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü bulunmadığı halde hükmün açıklanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın sürücü belgesi alabilmek için Bin-sür sürücü kursuna kaydolduğu, hiç kursa gitmeden ve sınava girmeden adına düzenlenmiş sürücü belgesini kursa kayıt olduğu tarihten 15 gün sonra aldığı ve kullandığı bu suretle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanığın savunması 28.10.2010 tarihinde alınmış, suçu ikrar etmiştir.

3.Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2023 havale tarihli ihbar müzekkeresinde, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği, hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiğinden söz edilmiş ise de, Mahkemenin 08.12.2022 tarihli ve 2019/53 Esas, 2022/213 karar sayılı ilamında sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1.Denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesi uyarınca duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılamanın devam edeceği ihtarını ve ekinde özel evrak olarak belirtilen ihbar evrakını içerir duruşma davetiyesiyle sanığın usulüne uygun olarak duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen (1) nolu görüşü iştirak edilmemiştir.

2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2008 tarih ve 346-25 sayılı kararında vurgulandığı üzere; kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip olunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde sanığın kasten işlediği suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı gözetilmeden, sanığın kasti suçtan mahkumiyet hükmünün bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/452 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.