7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.(Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/604 Esas, 2012/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/604 Esas, 2012/402 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 10.12.2013 tarihli ve 2013/1410 Esas, 2013/1384 Karar sayılı ilamıyla; 18.12.2012 tarihinde yapılan hüküm duruşmasında, dosyada mevcut yazılı belgeler okunmadan ve bu belgelere karşı tarafların diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması, hukuka kesin aykırılık teşkil ettiğinden, mahkûmiyet hükmünün usule aykırılık yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/3 Esas, 2014/373 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 08.08.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.08.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 17.08.2018 tarihinde basit yaralama suçunu işlediğinin Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ve 2018/934 Esas, 2019/207 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Keban Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/41 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/3 Esas, 2014/373 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

1.Sanığın 25.05.2012 tarihinde Mamak Askerî Ceza ve Tutukevinden tahliye edildikten sonra aynı gün Çankaya Askerlik Şubesince 1 gün yol süresi tanınarak serbest olarak birliğine sevk edildiği, 27.05.2012 tarihine kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 04.06.2012 tarihinde kendiliğinden birliğine katıldığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki savunmaları dosyada mevcuttur.

3.Sevk belgesi, sanığın Mamak Askeri Ceza ve Tutukevinden tahliye yazısı, vaka kanaat raporu, sanığın kendiliğinden birliğine katılış yaptığına dair tutanak ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ve 2018/934 Esas, 2019/207 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen firar suçu mazeret kabul etmeyen ve genel kastla işlenebilen suçlar arasında bulunduğundan; sanığın ailevi sorunları sebebiyle firar etmek zorunda kaldığı şeklindeki beyanlarının mahkemece mazeret olarak kabul edilmeyerek, tüm unsurları ile oluşan atılı suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.05.2012-04.06.2012 olarak gösterilmesi gerekirken yalnızca 27.05.2012 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keban Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/41 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.