Esas No
E. 2021/25553
Karar No
K. 2024/22
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Dolandırıcılık

11. Ceza Dairesi         2021/25553 E.  ,  2024/22 K.

"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/818 E., 2019/566 K.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 tarihli ve 2013/10349 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle Gaziantep Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2.Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 tarihli ve 2013/656 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanıkların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.10.2017 tarihli ve 2017/20137 Esas, 2017/20288 Karar sayılı ilamıyla uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4.Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2017/818 Esas, 2019/566 Karar sayılı kararı ile uzlaşmanın da sağlanamaması nedeniyle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5.Tebliğnamede; sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş serdedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyizi; atılı suçla bir ilgisi olmadığı için beraat etmesi gerektiğine ve kararın bozulmasını istediğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyizi; hükmün Yargıtay tarafından incelenmesi talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, iştirak halinde sahte çekle 5.500,00 TL'ye araç satın aldıktan sonra bu aracı mağdur ...'a 3.500,00 TL'ye haricen satma konusunda anlaştıkları, aracın devrini ise sonra vereceklerini söyleyerek kararlaştırılan bedelin 1.050,00 TL'sini peşin aldıktan sonra aracın devrinde sorun çıktığı bahanesiyle parayı iade edeceklerinden bahisle mağduru oyaladıkları, aracın devrini vermedikleri gibi parayı da iade etmedikleri, bu şekilde haksız menfaat sağladıkları iddia ve kabul edilen olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; uzlaşmanın da sağlanamaması nedeniyle Mahkemesince sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kazanılmış hakka konu olmayan ve kasıtlı suçtan hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog