4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararıyla,

1.Sanık ... hakkında,

a)Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine,

b)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2.Sanık ... hakkında,

a)Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine,

b)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların kendilerini savunduklarına, kasıtlarının bulunmadığına, şikâyetçilerin orantısız güç kullandığına, sanık ...'e polis memuru tarafından hakaret edildiğine, cezalandırılmaları için kesin, somut bir delilin olmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi ve katılan polis memurlarının, sanıkların karıştığı kavgaya müdahale etmek istemeleri üzerine sanık ...'in şikayetçi ......'ye tabela fırlatıp, sinkaflı sözlerle hakaret etmesi, sanık ...'in ise şikayetçi ve katılanlara yönelik hakaret ve tehdit niteliğinde sözler söyleyip, cebir eylemlerinde bulunması suretiyle atılı suçları işledikleri, sanıkların savunmaları, katılan ve şikâyetçi beyanları, tanıklar N.A., F.İ. ve S.G.'nin anlatımları, 06.03.2014 tarihli olay tutanağı, CD çözümüne ilişkin 06.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanıklar müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanıklar hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

2.Sanıkların aşamalarda, polis memurlarının kendilerine darp ve hakarette bulunduklarına ilişkin savunmaları, sanıklar hakkında düzenlenmiş olan adli muayene rapor içerikleri ve tanıklar N.A. ve F.İ.'nin beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3.Hükmolunan adli para cezalarına ilişkin, lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki mehil verilmesini veya taksitlendirmeyi de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4.Sanık ...'in görevi yaptırmamak için direnme eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında saldırıda kullanmaya elverişli olması nedeniyle silahtan sayılan tabela parçası atmak suretiyle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

5.Sanık ...'in direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı işlemesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.