11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/135 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca 2 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2....

42.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/135 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/6813 Esas, 2022/9810 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/550 Esas, 2023/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, yeterli delil olmadığına ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken iki ayrı hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında, haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi suçu raporları bulunan mükelleflerden sahte fatura alıp KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında; faturaların sahte olduğunu bilmediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık müdafii, sanığın bildirilen kamu zararını ödeyecek gücü olmadığını beyan etmiştir.

4.Vergi inceleme, vergi suçu raporu, komisyon mütalaası ve bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

5.Mahkemece tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi ile ile hükümden önce 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde yapılan değişikliklerin, somut olayla ilişkin ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve karşılaştırmalı uygulamalar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmek suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken herhangi bir karşılaştırma yapılmadan değişiklik sonrası hükümlerin daha lehe olduğu kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi,

2.Kabule göre de; sanık hakkında yapılan değişiklik sonrası yeni yasanın sanığın lehine olduğunun kabul edilmesi halinde; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde Türk Ceza Kanununun 43. maddesi uygulanır” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme şekilde işlenen sahte fatura kullanma suçundan tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması, değişiklikten önceki yasanın daha lehe olduğunun kabul edilmesi halinde ise; 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.01.2011 olan suç tarihinden hüküm tarihe kadar zamanaşımı süresinin dolduğu ve bu takvim yılı ile ilgili olarak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.01.2012 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına "2010-2011" şeklinde yazılması, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/550 Esas, 2023/817 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.