11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün eksik inceleme neticesi, usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR:

1.Sanığın kardeşi ...'in kimlik bilgilerini içeren üzerinde kendi fotoğrafının yer aldığı sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus idaresinden kendi fotoğrafının yer aldığı ... adına düzenlemiş sahte nüfus cüzdanı ile kardeşi ... adına 3.000,00 TL kredi aldığıiddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3.Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

3.Suça konu nüfus cüzdanı talep belgesi ve kredi sözleşmesi hakkında karar verilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuş, bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2016 tarihli ve 2015/354 Esas 2016/40 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Adli emanet kaydı bulunmayan suça konu belge asıllarının dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.