10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde; müvekkili şirkette halen çalışmakta olan ...'ın 15.01.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle SGK Başkanlığı tarafından açılan rücuan tazminat davasında sigortalı işçinin %26 sürekli iş göremezlik oranını kabul etmediklerini beyanla ...'ın sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı SGK Başkanlığı vekili, sigortalının maluliyetinin tespiti yönündeki işlemlerin hala devam ettiğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; müvekkilin maluliyet oranının % 26 olarak SGK Başkanlığı tarafından tespit edildiğini, bu oranın müvekkili tarafından belirlenmediğini, müvekkilinin bu dosyada davalı olarak gösterilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, müvekkili davanın açılmasına sebebiyet veren kişi olmadığından davalı sıfatının da bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Kararda özetle; davanın reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri:

1.İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'nun tespitinin maddi gerçeğe aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'nun 2019/2 nci aydaki ortopedi muayenesindeki tespitlerinin zaten YSK’nın 2021 tarihli kararından iki yıl önce olduğunu bu durumun tespit edilerek YSK tarafından sürekli iş göremezlik oranının belirlendiğini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen bu oranın davalılar açısından kesinleştiğini, ret kararı ile birlikte sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik hüküm kurulmasının yerinde olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının dava açılmadan önce Kuruma başvurusunun bulunmadığını, sigortalının maluliyet oranının YSK tarafından belirlendiğini, ATK raporlarının kabulünün mümkün olmadığını, Kurumca yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu, redde rağmen 37,2 oranında tespit hükmü kurulduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1- a) Davacı vekilinin istinaf talebinin reddine,

b)Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin kabulüyle; Uşak 1. İş Mahkemesi'nin, 13.12.2022 tarihli, 2016/517 E, 2022/271 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,

2.Davanın reddine" karar verilmiştir. V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.