4. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 2000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/183 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 8 eşit taksitte tahsiline,

2.Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık vekilinin temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında çıkan tartışmada sanık ...'in, katılan sanık ...'a hakaret ettiği, katılan sanığın da sanık ...'in evinin kapısının ve arabasının camlarını tahta ile vurmak suretiyle kırdığı iddiasıyla açılan kamu davalarına ilişkin, tarafların beyanları, 29.11.2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, aynı tarihli olay yeri basit kroki içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, Yerel Mahkemece, katılan sanığın mala zarar verme eylemi sabit görülüp mahkûmiyetine, sanık ... yönünden ise hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

A. Katılan Sanık ...

Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...

Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık savunması, katılan beyanı, 29.11.2015 tarihli tutanak içerikleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, beraat kararına dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

A. Katılan Sanık ...

Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendin açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.