2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Mahkememize tevzi edilen İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

İDDİA VE SAVUNMA :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davacı müvekkili firmanın davalı şirket aleyhine 16/07/2018 tarihinde Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2018/... esas sayılı dosyası ile fatura bedellerine dayalı cari hesap ekstresine dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, fakat davalı vekili aracılığı ile 26/08/2018 tarihinde borca itiraz ettiği için icra takibinin durduğunu, davalı firmaya ödeme emri 24/07/2018 tarihinde tebliğ edildiğini, ödeme emrinin tebliğinden sonra sonra 25/07/2018 tarihinde müvekkili firma hesabına davalı tarafından 5.075,00 TL havale yapıldığını, davalı firma tarafından borcun geri kalanına itiraz edildiğini, davalı firmaya yapılan bütün satışların dava dilekçesi ekinde sunulan irsaliyeli faturalarda görüldüğünü, davalı firma ile müvekkili firma arasındaki cari ilişkide 2017 yılının sonuna ait cari hesap ekstresinden de görüleceği üzere 8.737,65 Tl bakiye borç devrettiğini, işbu cari ilişkinin 2018 yılında da devam ettiğini 2017 yılından devreden bakiye üzerine toplam bakiye borcun 10.532,43 TL olduğunu, icra takibine geçilen miktar ve cari hesap ekstresinde de görüleceği üzere müvekkili firmanın banka hesabına 5.075,00 TL ödeme yapan davalı firmanın borcun geri kalanına ve icra takibine başlanılması dolayısıyla oluşan masraflara haksız olarak itiraz edildiğini, bu nedenlerle davanın kabulü ile itirazın iptaline, davalının kötü niyetli itiraızından dolayı % 20 oranında icra inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak davalı tarafından savunmada bulunulmamıştır.

Dava dilekçesi, tarafların beyanı, Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2018/... sayılı icra takip dosyası, ticari defterler, faturalar, bilirkişi raporu, yazılan müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamı.

Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 67. Maddesine göre açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafından cari hesap ekstresine dayalı olarak 16/07/2018 tarihinde ilamsız takip talebinde bulunmuştur. İcra Dairesi tarafından davalı borçluya ilamsız takiplerde ödeme emri 24/07/2018 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı tarafından yasal süre içinde 27/07/2018 tarihinde borca itiraz etmiştir. Tarafların ticari defterleri talep edilmiş davacı tarafça ibraz edilen ticari defterler bir mali müşavir ve icra bilirkişisi olarak bilirkişi heyetine tevdi edilmiştir.

Bilirkişi heyetinin 31/05/2019 tarihli raporunda özetle: Davacının ticari defterlerinin tasdiklerinin süresinde yaptırıldığını, sahibi lehine delil teşkil ettiği, takip tarihi itibariyla hesaplanacak faiz oranının %19,50 olarak hesap yapıldığında, 10.532,43 TL takip miktarı, 239,09 tl tahsil harcı, 1.263,89 TL vekalet ücreti, 50,60 TL faiz, 14,00 TL tebligat masrafı, 39,90 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 12.139,91 TL'den 5075,00 Tl ödeme düşüldüğünde kalan 7.064,91 TL olarak devamı gerektiğini, 5075,00 Tl ödemenin borcu karşılamaya yetmediğini, takip tarihi itibariyle hesaplanacak faiz oranı %19,50 olarak hesap yapıldığında 10.532,43 TL takip miktarı, 239,09 TL tahsil harcı, 1263,89 TL vekalet ücreti, 109,97 Tl faiz, 14,00 Tl tebligat masrafı, 39,90 TL başvuru harcı toplam 12.114,43 TL, 5.075,00 TL - 2.118,00 TL toplam 7.193,03 TL ödeme düşüldüğünde kalan 5.006,25 TL olarak takibin devamı gerektiğini, 6100 sayılı Kanunun 26/1 maddesi uyarınca taleple bağlılık ilkesi gereğince takip talebinde talep edilen miktarların dikkate alınması gerektiğini, 4.951,16 TL üzerinden takibe devam edilmesi gerektiğini, 7.193,03 Tl ödemenin borcu karşılamaya yetmediği mütalaa edilmiştir. Davalı asil ihtaratlı davetiye tebliğine rağmen belirlenen inceleme gün ve saatinde defter ve kayıtlarını sunmadığından inceleme yapılmamıştır.

Davacının tarafların ticari defterlerine dayandığı anlaşılmakla ticari defterlerin delil olması yönünden bilindiği üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.03.2012 tarih ve 2011/11-862 Esas, 2012/51 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 219. (1086 sayılı HUMK’nın 326.) maddesine göre her iki taraf kendi ellerindeki vesikaları (belgeleri) mahkemeye ibraz etmek zorundadır. Bir davada ispat yükü kendisine ait olan tarafın, başka delillerle birlikte karşı tarafın ticari defterlerine de dayandığı, diğer anlatımla, delillerini karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği, dolayısıyla da, uyuşmazlığa 6100 sayılı HMK'nın 222/5. (6762 sayılı TTK’nın 83/2.) maddesindeki özel hükmün uygulanamayacağı durumlarda; karşı tarafın kendi defterlerini mahkemeye ibraz etmesi ya da bundan kaçınmasına bağlanması gereken hukuksal sonuçlar, HMK'nın m. 220 (HUMK'nın 330.) maddesindeki genel düzenlemelere tabidir.

HMK'nın 220. (HUMK'nın 332.) maddesi, bir tarafın, mahkemece kendisine verilen süre içerisinde ilgili belgeyi ibraz etmemesi halinde, mahkemenin, o tarafın maksadını gözeterek, diğer tarafın o belgeye ilişkin açıklamasını kabul edebileceğini öngörmektedir. Önemle vurgulanmalıdır ki;

HMK'nın 220. (HUMK'nın 332.) maddesindeki bu hüküm, taraflardan birinin delillerini salt karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği hallerde, ticari defterlerin mahkemeye sunulması bakımından da uygulanır.

O halde yapılan yargılama ve toplanan delillerden somut olayda, davacı ile davalı arasında mal alım satıma yönelik ticari ilişki kapsamında davacının davalıya mal satışı yaptığı ve buna ilişkin faturaların düzenlendiği, taraflar arasında TTK m. 89 anlamında yazılı bir cari hesap sözleşmesinin bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin, uygulamada sıkça karşılaşılan “açık hesap” ilişkisinin olduğu, davacının ticari defterlerinin usulune uygun tutulduğu icari defterin kesin delil olduğu, davalı tarafın süresi içinde ticari defterlerini sunmadığından davacının defterlerinin HMK' nın 220. Maddesi gereğince kabul edilebileceği anlaşılmakla dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden hüküm kurmaya elverişli kabul edilen 31/05/2019 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek ve davalının usulune uygun tebliğ edilen bilirkişi raporuna itiraz etmediğinden ve takipten ve davadan sonra ödemelerde bulunulduğundan HMK' nın 220. Maddesine göre davacının beyanları kabul edilerek davanın kabulune, davalının takip tarihi itibariyle 10.532,43 TL borçlu olduğunun tespiti ile, davalının, takipten sonra 24/07/2018 tarihinde 5075 TL ödeme yapıldığı, bu ödemenin borcu sona erdirdiğinden ve bu miktar yönünden alacak konusuz kaldığı, ancak davadan sonra yapılan 2.118 TL ödemenin raporda açıklandığı üzere borcun ferileri ile birlikte tamamını karşılamadığından, alacağın tamamının konusuz kalmadığı Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2017/1335 Esas ve 2018/3438 Karar sayılı İlamda vurgulandığı üzere dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin infazda nazara alınmasına dair karar verilerek ve icra inkar tazminatı talebi yönünden alacağın fatura alacağı olduğu, likit olduğu, davalının 7350 TL yönünden itirazında haksız olduğu anlaşıldığından %20 oranında icra ve inkar tazminatı talebinin kabulune karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlere,

1.Davanın kabulü ile, Davalının Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2018/... esas sayılı icra takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin 10.532,43 Tl asıl alacak üzerinden ve bu asıl alacağa takip tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek avans faizi ile birlikte ve dava tarihinden önce 24/07/2018 tarihinde davalı tarafından yapılan 5.075,00 TL ödemenin borcu sona erdirdiğinden bu miktar ödemenin TBK 100 maddesi uyarınca öncelikle işlemiş faiz ve masraf ile ferilerinden mahsup edilerek, bakiye asıl alacağa avans faizi işletilerek devamına, davalı tarafça dava tarihinden sonra 10/08/2018 tarihinde 2.118,00 TL ödeme yapıldığnıdan bu ödemenin icra müdürlüğünce infazda nazara alınmasına,

2.İİKnun 67. maddesi gereğince icra inkar tazminatının koşulları oluştuğundan alacağın %20'si olan 1.470,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3.Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 502,07 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 125,52 TL'nin mahsubu ile bakiye 376,55 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına,

4.Davacı tarafından yapılan bilirkişi gideri 1.100,00 TL, posta ve tebligat gideri 95,20 TL olmak üzere toplam 1.195,20 TL yargılama gideri ve 125,52 TL peşin harç olmak üzere toplam 1.320,72 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5.Davalı tarafından yapılan yargılama gideri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

6.Davacı vekil ile temsil edildiğinden AAÜT'ye göre belirlenen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7.HMK' nın 333. Maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesinden sonra ilgilisine iadesine, Dair, davacı vekilinin yüzüne karşı, davalı tarafın yokluğunda gerekçeli kararın tebliğinden itibaren HMKnın 341. Ve 345. Maddeleri gereğince 2 haftalık yasal süre içinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesine İstinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 11/07/2019 Katip ...