4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından ceza miktarına göre müdafiinin duruşma isteminin reddiyle işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen etkin direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Görevlilere hakaret eylemleri etkin direnme suçu içinde, eritilmiş ve sabıka kaydına göre TCY.nın 58. maddenin uygulanma olasılığı araştırılmamış ise de karşı temyiz bulunmadığından bu yasaya aykırılıklar bozma nedeni yapılmamış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; TCY.nın 53/1-c madde fıkra ve bentinde belirtilen hak yoksunluğunun aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gereğine uyulmaması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun ve sonuç olarak, 53/1-c. madde fıkra ve bentinde belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine a,b,d,e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının ise infaz tamamlanınca uygulanması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.