1. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/15139 değişik iş sayılı içtima kararı ile 25 yıl 97 ay 55 gün hapis cezasına hükümlü A.Ç.'in, gözaltında kaldığı sürelerin cezasından mahsubu talebinin kabulüne ilişkin Vezirköprü İnfaz Hâkimliğinin 19.01.2022 tarihli ve 2022/18 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararına karşı Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın reddine dair mercii Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2022/82 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-55-7281-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61574 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61574 sayılı kanun yararına bozma isteminin;Dosya kapsamına göre; hükümlü A.Ç.'in, gözaltında kaldığı sürelerin cezasından mahsubu talebi üzerine, Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2022 tarihli yazısı ile 16.08.1992 doğumlu hükümlünün, 27.02.2014 ve 12.07.2014 tarihlerinde gözaltında kaldığı sürelerin birer gün, 15 yaşından küçükken 15.02.2007 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin 3 gün, 15 ilâ 18 yaş arasında iken 22.02.2008 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin ise 2 gün olarak mahsup edilmesine yönelik talep ve mütalaada bulunulduğu,Vezirköprü İnfaz Hâkimliğinin 19.01.2022 tarihli ve 2022/18 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, "30.3.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç gün; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır." şeklindeki hükmü ile hükümlünün 18 ve 15 yaşından küçük olduğu yaş diliminde şahsi hürriyetini sınırlandıran hallerden sadece ceza infaz kurumunda geçirdiği sürelerden bir günün iki ve üç gün sayılması gerektiğinin kanun lafzı ile açıkça belirtildiği, nezarethanede gözaltında kaldığı sürelerin kanunun lafzına aykırı olarak ceza infaz kurumunda geçirilmediğinden 15.02.2007 ve 22.02.2008 tarihlerinin bir gün olarak mahsup edilmesi gerektiği gerekçesi ile reddine ve toplam 4 günlük sürenin mahsubuna karar verildiği, bu karara Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın ise Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2022/82 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilmiş ise de;Hürriyeti bağlayıcı sonuç doğurması nedeniyle nezarethanede gözaltında kalınan süre ile cezaevinde geçirilen süre arasında ayrım yapılamayacağından, hükümlünün 15 yaşından küçükken 15.02.2007 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin 3 gün, 15 ilâ 18 yaş arasında iken 22.02.2008 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin 2 gün mahsubu ile 18 yaşından büyükken geçirdiği 27.02.2014 ve 12.07.2014 tarihleri ile birlikte toplam 7 günün mahsubuna karar verilmesi gerekirken sadece 4 günün mahsubuna ilişkin verilen karara karşı Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.Şeklinde düzenlenmiştir.2. 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında, "30.3.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç gün; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır." şeklindeki düzenleme lafzi olarak yorumlandığında sadece ceza infaz kurumunda geçirilen sürenin dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiği gibi bir sonuç ortaya çıkmakta ise de, hürriyeti bağlayıcı sonuç doğurması nedeniyle nezarethanede gözaltında kalınan süre ile cezaevinde geçirilen süre arasında ayrım yapılamayacağından, hükümlünün 15 yaşından küçükken 15.02.2007 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin 3 gün, 15 ilâ 18 yaş arasında iken 22.02.2008 tarihinde gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin 2 gün mahsubu ile 18 yaşından büyükken geçirdiği 27.02.2014 ve 12.07.2014 tarihleri ile birlikte toplam 7 günün mahsubuna karar verilmesi gerekirken sadece 4 günün mahsubuna dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.1.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,2. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.02.2022 tarihli ve 2022/82 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.12.2023 tarihinde karar verildi.