4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/09/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, telefon mesajı yoluyla sövme ve tehdit niteliğindeki haksız eylemlerle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur. Davalı, ...

1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.06.2007 gün ve 2005/899-2007/293 sayılı kararı ile Türk Ceza Yasası'nın 482/2 ve 191/son maddeleri uyarınca cezalandırılmış ve karar temyiz edilmeksizin 13.09.2007 günü kesinleşmiştir.

Borçlar Yasası'nın 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir. Olay gününde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 482/2 ve 191/son maddelerinde düzenlenmiş suçlar nedeniyle davalı hakkında uygulanacak (uzamış) ceza zamanaşımı süresi, 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıldır. Haksız eylem 23.06.2002 gününde gerçekleşmiş, eldeki dava ise 27.07.2009 günü açılmıştır.

Yerel mahkemece, 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık (uzamış) ceza zamanaşımı süresinin geçtiği gözetilerek, istemin zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.