5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sabıkasına esas Kınık Sulh Ceza Mahkemesinin 16/09/2004 tarih ve 2003/267 E. 2004/286 K. sayılı kararına konu mahkümiyetinin kesinleştiği 19/10/2004 tarihinden itibaren işleyen deneme süresi içinde üzerine atılı suçları işlediği halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın görevli memurlara direnme suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın birden fazla polis memuruna karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp “Hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanığın görevli memurlara hakaret suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında olayın oluş şekli, suç ve eylem sayısı, suçun ağırlığı, sanığın kişiliği ve suçu sürdürmedeki ısrarlı tutumu gözönüne alınarak zincirleme suç nedeniyle yapılacak artırımın hak ve nesafet ile 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine uygun olacak şekilde ve denetime olanak verecek yasal, yeterli gerekçe gösterilerek belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince 1/2 oranında artırımı sonucu 1 yıl 9 ay yerine, 1 yıl 7 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.