Esas No
E. 2012/3517
Karar No
K. 2013/1230
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

5. Ceza Dairesi

E. 2012/3517 K. 2013/1230 T.
Karar Sonucu BOZULMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/3517, K. 2013/1230, T. 18.02.2013
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/3517
Karar No
2013/1230
Karar Tarihi
18.02.2013
Dava Türü
Ceza
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

5. Ceza Dairesi         2012/3517 E.  ,  2013/1230 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Görevli memura direnme ve hakeret
HÜKÜM: Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın olay tarihinde ... isimli bir yakınıyla araç içinde bulunduğu sırada, kendilerinden şüphelenen ve mahkeme kararı gereğince araçta arama yapmak isteyen görevli kolluk personeline cebir kullanarak direndiğinin ve görevlilere hakaret ettiğinin iddia edilmesi karşısında;

Psikolojik tedavi gördüğü ve olayın olduğu dönemde ilaç kullandığı bildirilen, hakkında düzenlenen adli raporda da depresyonda olduğu belirtilen sanığın,

TCK'nın 32. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı hususunda CMK'nın 74. maddesindeki usule göre ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına yönelik bir hükmün bulunmaması nedeniyle, erteleme hükümlerinin her bir suç yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde, her iki suç yönünden mahkümiyet hükmü kurulup ertelemeye ilişkin değerlendirmenin tek bir defa yapılması,

Kısa süreli olmayan hapis cezalarının ertelenmesi halinde, hapis cezasının kanuni sonucu olarak, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık yetkileri dışında,

TCK'nın 53/1-a, b, c, d maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasının zorunlu olduğu, e bendindeki hak açısından ise mahkemenin takdir hakkının buluduğu gözetilmeksizin bu konuda herhangi bir karar verilmemesi, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, buna karşın görevli memura direnme ve hakaret suçlarının meydana getirdiği bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, daha önce işlediği kasıtlı bir suç bulunmasına rağmen, bu suç yönünden 5237 sayılı TCK'nın getirdiği lehe düzenlemeler de dikkate alınarak, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, dosya içeriğine uymayan "zararın karşılanmadığı" şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog