5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün ve 2007/9-18 sayılı Kararına göre gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde kanun yolunun, süresinin, merciin ve şeklinin belirtilmesi ve bu hususların hüküm fıkrasına yazılması zorunlu olduğu halde, hüküm fıkrasında kanun yolunun "... 7 gün içinde mahkememize verilecek dilekçe veya mahkeme kaleminde zapta geçirilecek beyanla temyiz yolu açık olmak üzere" şeklinde gösterildiği; bu hatanın CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığı, sanığın ikamet adresine usulüne uygun tebligat da yapılmadığı, bu itibarla sanığın başvurusunun kanuni süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde alkollü ve sürücü belgesi olmadan, sivil araç girişine yasak otobüs park alanına sevk ve idaresindeki araçla giren sanıktan, sürücü belgesi ve ruhsatını isteyen müşteki polislere belgelerini vermeyerek sinkaflı olarak sövdüğü, hakkında işlem yapılmasını önlemek amacıyla aracına binerek kaçmaya kalkıştığı engellemeye çalışan müşteki polis memuru ...'ın üzerine aracını kasten sürerek yaraladığı, kendisini karakola götüren polis memurlarına yönelik tehdit eylemlerine devam ettiği şeklinde sübut bulan olayda; Sanığın birden fazla polis memuruna karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan Yeniçağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/10 E. ve 2001/31 K. sayılı 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli cezanın kesinleşme tarihinin 12/06/2001 olduğu, incelemeye konu suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın 95. maddesi uyarınca 5 yıllık deneme süresinin dolduğu 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür şartlarının oluşmadığı halde, iddianamede talep olmadan ve 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden, sanık hakkında her iki suçtan kurulan hükümlerde TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Sanığın yukarıda belirtilen nedenle tekerrüre esas mahkümiyeti olmadığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 61/9. maddesi uyarınca hakaret suçundan ceza tayini yapılırken suçun seçenek yaptırımlarından hapis cezasının tercih edilmesinin dayanağını oluşturan hukuksal gerekçenin karara yansıtılmaması, atılı suçlardan zarar gören müştekiler ... ve ...'ın karar başlığında gösterilmemesi, müşteki ... yerine de gerekçe kısmında müşteki olarak sanığın eşi ...'ün yazılması, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Görevli memura hakaret suçunda hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya göre aynı Kanunun 125/4 ve 43. maddelerinin bu sıraya göre uygulanması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.