5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakaret suçunun alenen işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında kamu görevlisine görevi nedeniyle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay günü sanığın bir yakınının ameliyat olması nedeniyle gittiği ... Devlet Hastanesinde ameliyathane önünde beklediği esnada, aynı hastanede özel güvenlik görevlisi olarak görev yapan müştekilerin ameliyathane önünde beklemenin yasak olduğunu belirtip sanığa oradan gitmesini söyledikleri, sanığın ise “siz kim oluyorsunuz, ben beklerim, hepinizi döverim” şeklinde sözler söyleyip sinkaflı hakaretler ettikten sonra müşteki ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmakla eyleminin, 5188 sayılı Kanunun 23. maddesi de gözetildiğinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı ve TCK'nın 265/1, 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.