5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar hakkında rüşvet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu ve bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince davaya katılma hakkı bulunduğu, kararın tebliğ edilmesi üzerine haberdar olan Hazine vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla,

CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin sadece rüşvet alma ve verme suçları yönünden katılan olarak kabulüne, incelemenin başvurusunun kapsamına göre O yer Cumhuriyet Savcısı ile Hazine vekilinin rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla aynı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihlerinde ... ili ... Karakolunda polis memuru olarak görev yapan sanık ...'ın diğer sanıklar ..., ... ve ...'nın talepleri üzerine görevinin gereklerine aykırı hareket ederek bu kişiler ile yakınları hakkında yakalama emri, adli soruşturma bulunup bulunmadığı ve aranıp aranmadıklarıyla ilgili telefonla ya da mesaj göndermek suretiyle bilgi vermek şeklinde gerçekleştiği anlaşılan eylemlerin kamu görevlisi sanık yönünden zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma, diğer sanıklar yönünden ise bu fiile azmettirme niteliğinde olduğu ve bu suçlara ilişkin tüm unsurların gerçekleştiği gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraet kararları verilmesi, Kanuna aykırı, Hazine vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.