5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesi yeterli olup, ayrıca faiz karşılığı ödünç para verilmesinin meslek haline getirilmesinin suçun unsuru olarak aranmadığı gözetilip dosya kapsamındaki vergi tekniği raporu, tanıklar ..., ... ile ...'ın aşamalardaki tutarlı anlatımları ve haklarında yürütülen icra takipleri birlikte değerlendirildiğinde, görünüşte ikinci el araç alım-satımı işi yapan sanıkla aralarında gerçek bir ticari alışveriş veya yakın akrabalık bağı bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşullarına göre önemli miktardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmediği, bu itibarla sanığın değişik tarihlerde farklı kişilere kazanç elde etmek amacıyla borç para vermesi şeklinde sübuta eren eylemlerinin zincirleme biçimde tefecilik suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle beraetine karar verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.