1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 120 Nolu Olağanüsta Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 12.02.2023 tarihli Deprem Kapsamında Alınan Tedbirler konulu yazıları ile deprem bölgelerinde bulunan vatandaşlar açısından 06.04.2023 tarihine kadar (bu tarih dahil) sürelerin durmuş olması, sanık müdafiinin ... Barosu'na kayıtlı olması dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

1.... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2021/509 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/38 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmanın ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının varlığına, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'in, boşandığı eşi olup suç tarihinde ikametine gelerek kendisiyle ve para karşılığı başka erkeklerle cinsel birliktelik yaşamasını istediğini savunduğu maktul ile aralarında çıkan münakaşa esnasında mutfak bıçağı ile saldırarak otopsi bulgularına göre kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu ölümüne sebep olduğu, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında maktülün eski eşi olduğunu beyan etmesine rağmen maktül ile sanık arasında Türk Medeni Kanunu kapsamında bir evliliğin mevcut olmadığı, sanığın olay sonrası alınan 02.07.2021 tarihli adli muayene raporunda herhangi bir darp cebir izine rastlanılmayışı, otopsi raporunda sol klavikulanın hemen üzerinde tariflenen yaralanmasının öldürücü nitelikte olduğunun belirtilmesi, sanığın bıçağın kullanılma şekli ve biçimi, maktulün vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri ile nitelik ve nicelikleri hep birlikte nazara alınarak sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu tespit edilmekle kasten öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, ölü muayenesi ve otopsi raporu, bilirkişi raporları, genel adli muayene raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden;

Mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler, olay yerinde ele geçen maddi deliller, sanık savunmaları, tanık anlatımları hep birlikte değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmesine karşın hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddede belirtilen hak yoksunlukları mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanacağından, infaz aşamasında bu hususun nazara alınması mümkün görülmüştür.

B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma ve aynı Kanun'un 27 nci maddesinde düzenlenen sınırın aşılması koşullarının somut olayda oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/38 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Dava dosyamızda; Yerel ...

13.Ağır Ceza Mahkemesince, sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29/1, 62/1 ... maddeleri uygulanarak sonuç olarak 15 yıl hapis cezasına karar verilmiştir. Kararın sanık müdafiince temyizi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince “İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine” karar verilmiştir. Kararın sanık müdafiince temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairemizce, kararın “Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Hükmün Onanmasına” karar verilmiştir. Olayın TCK 87/4-2 nci cümlesinde açıklanan “Kasten yaralama sonucunda ölüme sebep olma” suçu olduğundan, sayın çoğunluğun onama kararına muhalifim. Şöyleki;

Sanık (Bayan) ... ile maktul (Erkek) ..., Suriye uyruklu olup, eskiden evli olup çocukları bulunduğu, sonradan boşandıkları, başkası ile evlenen maktulün ara sıra yine eski eşi olan sanığın evine gelip gittiği, eski eşine karşı şiddet uyguladığı, onu dövdüğü ve sanığın başka erkeklerle birlikte olmasını istediği,

Olay tarihinde, maktülün eski eşi olan sanığın yalnız olarak yaşadığı evine geldiği, kendisiyle ve kendisinin istediği başka erkeklerle para karşılığı birlikte olmasını istemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığı, maktulün sanığı darp etmesi nedeniyle aralarında arbede çıktığı, sanığın kendisini korumak amacıyla o an karpuz kesmek için elinde bulundurduğu bıçağı salladığı, bıçağın tarafların mobil halde bulunması nedeniyle maktulün boğazına gelerek yaralandığı,

Sanığın maktulün boyun bölgesinden yaralanması üzerine herhangi bir engel durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi, çıkan arbede sırasında sanığın özellikle maktulün ... önem taşıyan boyun bölgesini hedef alarak hareket ettiğinin saptanamaması, maktulün vücutundaki ikinci kesici delici alet yarasının bıçağın ucu ile oluşmuş basit nitelikte oluşu, sanığın olaydan sonra bağırarak komşularından yardım istemesi, tanıklar ... ve ...’ın beyanlarına göre, sanığın olay sonrası maktule yardımcı olduğu ve boynuna tampon yaptığı, ambulansa götürdüğü tespitleri karşısında, Sanığın olay öncesi, olay esnası ve olay sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kasten öldürme kastı ile değil yaralama kastı ile hareket ettiğinin kabulü gerektiği, Sanığın yaralama eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından, eylemin TCK 87/4-2 nci cümlesinde belirtilen “Kasten yaralama sonucunda ölüme sebep olma” suçunu oluşturduğu,

Olayımızda failin kastı yaralamaya yöneliktir. Ancak failin kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmış ve ölüm meydana gelmiştir. Failin kastettiğinden daha ağır veya başka bir neticenin ortaya çıkması durumlarında, bu durumlara ilişkin olarak kanunumuzda “Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç” kurumu düzenlenmiştir.

TCK 'nin 23 üncü maddesinde “Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için, bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklinde temel olarak tanımlanan “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” kurumunun, kasten yaralama sonucu meydana gelen ölümlere ilişkin olarak kanunumuzda yer alan özel düzenlemesi de TCK'nun 87 nci maddesinin 4 üncü fıkrasında yerini bulmaktadır. TCK'nin 87/4 üncü maddesinde, “Kasten yaralama sonucunda ölüme sebep olma” suçunun uygulanmasının koşulları öğreti ve Yargıtay kararlarında;

1.Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

2.Mağdurun TCK'nin 86 ncı maddesinin birinci veya üçüncü fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması,

3.Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

4.Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması, bu koşulların hepsinin bir arada bulunması gerekmektedir.

Sonuç olarak; Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanık hakkında TCK 87/4-2 nci cümlesi gereğince “Kasten yaralama sonucunda ölüme sebep olma” suçundan cezalandırılması gerekirken, kasten öldürme suçundan ceza verilmesine “Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Hükmün Onanmasına” dair çoğunluk kararına muhalifim.