10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İzmir 7.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/336 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26.

Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/2207 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun sübutuna ve vasfına,

2.Yeterli delil bulunmadığına,

3.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 03.05.2021 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan tanık ...'ye resmi evrak parçasına sarılı 1 paket sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeyi, yine aynı tarihte hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan tanık ...'e resmi evrak parçasına sarılı 1 paket sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeyi sattığının ve evinde de 1 paket sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeyi satmak için bulundurduğunun; fiziki takip ve olay tutanağı, tanıkların soruşturma ve kovuşturma beyanları, sanığın evinde tanıklarda ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu resmi evrak parçalarını bütünleyen kısmının bulunduğuna ilişkin resimli tespit tutanağı, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiş; sanığın getirtilen adli sicil kayıtlarından ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/2207 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.