10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık ...

hakkında, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararı ile Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/254 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/254 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Tarsus 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/254 Esas, 2021/218 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16.

Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/1564 Esas, 2021/1532 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Re'sen nazara alınacak hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

09.05.2020 tarihinde uyuşturucu ticareti yaptığına dair bilgi edinilen sanık ...'ın aracın içine girdiğinin görülmesi üzerine kesintisiz fiziki takip sonucu araç durdurulduğunda, sanığın araçtan inerek cebinden çıkarıp kanala attığı kağıdın ele geçirilemediği, araca dışından bakıldığında 20,00 TL paraya fişeklenmiş net 0,7 gram sentetik kannabinoid grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA içeren maddeyi araç sürücüsü tanık ...'ın uyuşturucu madde olduğunu beyan ederek kolluk görevlilerine teslim ettiği olayda; sanığın tevilli ikrar içeren savunma içeriği, tanığın üstünlük tanınan soruşturma aşamasındaki beyanı; 12.11.2020 tarihinde ise sanığın şüphe üzerine yapılan fiziki takibinde tanık ... ile buluşup karşılıklı olarak birbirlerine bir şeyler verdiklerinin görülmesi üzerine durdurulan ...'ın MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içeren maddeyi kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen 8 adet tabletin MDMA; 2 adet tabletin de metamfetamin içerdiğinin tespit edildiği olayda; ...'ın üstünlük tanınan soruşturma aşamasındaki beyanları, fiziki takip tutanağı ve tutanak mümzi tanıkların beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kabul edilmiş; sanık tarafından verilen bilgilerin kolluk görevlileri tarafından sanığın dilekçesinden önce öğrenilerek temyiz dışı sanık ... hakkında zaten öncesinde soruşturmaya başlanmış olması nedeniyle bilgilerin suçun açığa çıkmasında etkisi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkındaki hükmün zincirleme suç kapsamındaki son eylem tarihi olan 12.11.2020 tarihinin suç tarihi olarak karar başlığında gösterilmesi gerekirken, suç tarihinin 09.05.2020, 24.11.2020, 13.11.2020 şeklinde tüm sanıklar için ortak şekilde yazılması ve 09.05.2020 ve 12.11.2020 tarihli eylemler arasında fiili kesintinin gerçekleşip suç işleme kastının yenilenmesi, eylemlerin zincirleme olarak gerçekleşmeyip iki ayrı suça vücut vermesi nedeniyle sanığın eylemleri hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi hususları eleştirilip, sanık hakkında yapılan 16.06.2021 tarihli 100,00 TL tutarlı sarf kararının yargılama gideri hesaplanırken dikkate alınmaması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanığa 17.11.2021 tarihinde, sanık müdafiine ise 21.11.2021 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, 25.11.2021 tarihinde sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde hükmü temyiz ettikten sonra, sanığın 26.11.2021 tarihli dilekçesi ile itiraz hakkını kullanmak istemediğini belirttiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu gözetilerek incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

1.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi hükmünde, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu görülmüştür. V. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün, (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/1564 Esas, 2021/1532 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi hükmünün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "tahsil edileceğinin..." ibaresinden sonra gelmek üzere “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.