5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12/02/2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ve hükmolunan ceza miktarı gereğince sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki düzenleme ve 19/04/2002 günlü iddianamede sanığın zimmetinin iki eylemle sınırlı olarak anlatılması karşısında, hükme dayanak alınan ve Sayıştay emekli uzman denetçileri tarafından düzenlenen bila tarihli bilirkişi raporunda belirtilen ve iddianame kapsamı dışında kalan; “sanık ...'in kooperatifin 13.957.686.774 lira (13.957,68 TL.) tutarındaki ticari mallarını ayni olarak zimmetine geçirdiği” şeklinde ortaya çıkan iddia ile ilgili usulen kamu davasının açılması sağlanmadan sözkonusu eylem yönünden mahkümiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bunu da kapsayacak biçimde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sanığın 53/1. maddede yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

TCK'nın 53/5. maddesine göre infazdan sonra başlamak üzere sadece kötüye kullanılmış olan aynı maddenin 1-d fıkrasındaki hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanması yerine sanığın 53/1-a fıkrasında yer alan haklardan yasaklanmasına karar verilmesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine ve dolayısıyla nispi harca hükmedilmesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.