12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.04.2021 tarihli ve 18-2016/353849 sayılı Tebliğname ile hükmün bozulması talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; bir nedene dayanmamaktadır.

2.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eyleminde ısrar unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Hakkında uzaklaştırma kararı bulunan sanığın suç tarihinde ayrı yaşadığı ve boşanma aşamasında olan mağdurun ikametine giderek zile bastığı, mağdurun kapıyı açmaması üzerine "Çık evimden" diye bağırarak mağduru rahatsız ettiği iddiasına konu olayda;

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun şikayete tabi olduğu ve mağdurun temyiz aşamasında 01.03.2018 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, şikayetten vazgeçmenin 20.04.2021 tarihli Tebliğnamenin tebliği ile sanık tarafından öğrenildiği ve sanığın açıkça şikayetten vazgeçmeye karşı çıkmadığı anlaşılmakla sanık hakkındaki davanın 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/488 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayetten vazgeçme nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.