2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/1741 Esas, 2018/2290 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, ayrıca sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da hüküm kurulduğu ve sanığın da 11.12.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında kurulan bütün hükümleri temyiz ettiği ancak Tebliğnamede iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suç yönünden düzenlenecek ek Tebliğname ile birlikte yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.