12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1 inci maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Davacı vekilince haksız gözaltı, tutukluluk ve el koyma nedeniyle HMK'nın 107 nci maddesi gereğince fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın gözaltı / tutuklama / el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talep edilmiş, davacı vekili 30.01.2017 havale tarihli bedel arttırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 167.228 TL'ye yükseltmiş, İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin kısmen kabulü ile toplam 57.914,92 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminat tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak toplam 101.761,75 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesi şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığından davanın reddi gerektiğine, davanın zamanaşımına uğradığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/831 Esas 2011/572 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Petrol Piyasası Kanuna Muhalefet suçundan 01.05.2008-05.08.2008 tarihleri arasında 96 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yine davacıya ait 07 PD 252 plakalı aracın el konulduğu, söz konusu aracın 08.04.2011 tarihinde mahkemesince sahibine iadesine karar verildiği ve bu kararında Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.03.2013 tarihli 2012/18174 Esas 2013/67931 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği, bu suretle aracın ile 02.05.2008 tarihi ile 18.03.2013 tarihleri arasında haksız el konulduğu, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama ve el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek; davanın kısmen kabulü ile davacının göz altında ve tutuklulukta geçirdiği süreler nedeni ile çalışamadığı günlere karşılık gelen kazanç kaybı ile ilgili maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 1.550,26 tl maddi tazminatın talep nedeniyle göz altı tarihi olan 01/05/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacıya ait araca haksız el konulması nedeni ile uğranılan kazanç kaybının tazmini ile ilgili maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 35.864,66 TL maddi tazminatın talep nedeniyle el koyma tarihi olan 02.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacıya ait aracın yedieminde tutulduğu süre boyunca araçta meydana gelen değer kaybına ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 20.500 TL maddi tazminatın aracın sahibine iade edilmesi yönündeki kararın kesinleştiği tarih olan 18.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebine ilişkin olarak ; davacının uğramış olduğu haksız gözaltı, tutuklama ve el koyma nedeni ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 5.000 TL manevi tazminatın talep nedeniyle göz altı tarihi olan 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacının Petrol Piyasası Kanuna Muhalefet suçundan 01.05.2008-05.08.2008 tarihleri arasında 96 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacıya ait aracın 01.08.2008 tarihinde muhafaza altına alındığı, yapılan yargılama sonunda 08.04.2011 tarihinde beraatine ve 07 PD 252 plaka sayılı aracın davacı ...'e iadesine hükmedildiği, hükmün müşteki Gümrük İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi Başkanlığının 18.03.2013 tarih, 2012/18174 Esas, 2013/6793 Karar sayılı temyiz talebinin reddi kararı ile kesinleşmesi üzerine mahkemesince dava konusu aracın davacı ...'e 13.05.2013 tarihinde teslimine karar verildiğinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak "Davacı ...'ün ekonomik ve sosyal durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın oluş tarzı, 01.05.2008 ila 05.08.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı (96) gün süre ile hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak 5.000 TL manevi tazminatın 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ...'ün yediemin deposunda tutulan 07 PD 252 plaka sayılı aracı için el konulduğu 01.05.2008 tarihinden, 07 PD 252 plaka sayılı aracın davacı ...'e teslimine ilişkin 13.052013 tarihli yazı tarihi olan 13.05.2013 tarihleri arasında Lisanslı Yediemin Depoları Yönetmeliği Ücret Tarifesine göre 13.05.2013 tarihi itibarıyla bilirkişi tarafından hesaplanan 2.448,75 TL yediemin ücretinin maktu olup henüz davacı ... tarafından ödeme yapılmadığı dikkate alındığında faiz uygulanmadan davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ...'ün 01.05.2008 ila 05.08.2008 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklu kaldığı günler için el konulan araçtan ayrı asgari ücret üzerinden hesaplanacak kazanç kaybının da; yediemin deposunda tutulan 07 PD 252 plaka sayılı aracı için el konulduğu 01.05.2008 tarihinden 07 PD 252 plaka sayılı aracın davacı ...'e teslimine ilişkin 13.05.2013 tarihli yazı tarihi olan 13.05.2013 tarihleri arasında mahrum olduğu gelir kaybı yönünden S.S. ... 17 Nolu ... Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin 28.06.2018 havale tarihli bakım, sigorta, taşıt vergisi, sosyal güvenlik primi ve diğer giderlerin dikkate alındığı yazısına göre hesaplanan miktar üzerine eklenmesi gerekse de; davacı vekilinin 30.01.2017 tarihli ıslah dilekçesinde atıfta bulunduğu 15.08.2016 tarihli bilirkişi raporundaki zarar kalemleri ve taleple bağlılık kuralı dikkate alındığında toplam 82.813,00.-TL kazanç kaybının 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ...'ün yediemin deposunda tutulan 07 PD 252 plaka sayılı aracın davacı ...'e teslimine ilişkin 13.05.2013 tarihli müzekkere tarihindeki değer kaybı olan 16.500 TL'nin 13.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 inci maddesi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.