12. Ceza Dairesi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

İNCELEME KONUSU

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

Başsavcılığı

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın beraatine dair Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2012 tarihli ve 2011/121 esas, 2012/140 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15/03/2011 tarihli ve 2009/37848 esas, 2011/5221 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2012 tarihli ve 2011/121 esas, 2012/140 sayılı kararının 24/05/2012 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 16/11/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasına, 237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1 ve 52/1. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/636 esas, 2018/317 sayılı kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 08/12/2021 tarihli ve 2021/3864 esas, 2021/8688 sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1, 52/1 ve 5271 sayılı Ceza Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 360,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2022 tarihli ve 2022/87 esas, 2022/385 sayılı kararının 08.09.20022 tarihinde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarih ve 94660652-105-58-3833-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61917 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61917 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, somut olayda suç tarihinin 23/06/2006 olduğu ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 24/05/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 16/11/2015 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 24/05/2012 ile 16/11/2015 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, bu itibarla suç tarihi olan 23/06/2006 gününden hükmün açıklanmasına ilişkin kararın verildiği 18/07/2022 tarihine kadar geçen 16 yıl 25 günlük süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/05/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun suç tarihi olan 16/11/2015 tarihleri arasında geçen 3 yıl 5 ay 22 günlük durma süresi çıkarıldığında, bakiye kalan 12 yıl 7 ay 3 günlük sürede 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımına tabidir. Zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlemin, 03.05.2007 tarihli sanık savunması olduğu, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı ve 3 yıl 5 ay 22 gün 30 günlük zamanaşımı durma süresi eklendiğinde, olağan zamanaşımının sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 05.12.2018 tarihli karardan önce 25.10.2018 tarihinde dolduğu anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Sivas 6. Asliye Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2022 tarihli ve 2022/87 esas, 2022/385 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d.maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.