12. Ceza Dairesi

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafileri ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

A. Sanık ...

müdafinin temyiz isteği; ilk derece mahkemesince yürütülen kovuşturmanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kusur tespitine, savunma haklarının kısıtlandığına, tayin edilen cezaya, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...

müdafinin temyiz isteği; kusur tespitine, ceza miktarına,

TCK'nın 22/3.maddesinin şartlarının oluşmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma yapıldığı, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılanlar vekillerinin temyiz isteği;

sanıklara üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, hiçbir indirim uygulanmaması gerektiğine, her iki sanığında asli kusurlu olduğuna, sanık ... hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine, sanıklara verilen cezaların yetersiz olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 03:30 sıralarında, 1,13 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 43.LD.961 plakalı otomobil ile gece vakti meskun mahalde, Antalya istikametinden Afyonkarahisar istikametine bölünmüş asfalt kaplama yolda sağ şeridini takiben seyir halindeyken virajlı yol bölümündeki olay mahalline geldiğinde, aracının sağ ön köşe kısımları ile sağ ön ilerisinde seyir halindeyken sola, önüne manevra yapan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 06.FV.6125 plakalı otobüsün sol yan ön kesimlerine çarpması sonucu sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan iki kişinin öldüğü, şikayeti devam etmekte olan beşi nitelikli olmak üzere on sekiz kişinin yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde, sanık sürücü ...'ın asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise tali kusurlu olduğu; Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil düştüğünün belirtildiği, kazadan yaklaşık 1 saat 20 dakika sonra yapılan ölçümde sanık ...'ın 0,93 promil alkollü olduğu ve ölçüm ile kaza vakti arasındaki zaman aralığı da hesap edildiğinde yaklaşık 1,13 promil alkollü olduğu anlaşılan sanık ...'ın Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre cezasında, 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan bilinçli taksir hükümlerine göre artırım yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2.maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.