2. Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/2223 Esas, 2018/1634 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanığın 08.10.2018 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanığın 06.12.2018 tarihinde verdiği dilekçesinin süresinde ve gerekçeli olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin sanık tarafından 06.12.2018 tarihli dilekçe ile temyiz edildiğinin dosya içeriğinden anlaşıldığı, ancak Tebliğname'de sanık hakkında bu suçlardan kurulan hükümleri temyizi ile ilgili görüş bildirilmediğinden, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.