12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 1.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi; yerel mahkemece usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, müvekkilinin haksız yere evinin arandığını ve gözaltında kaldığını, müvekkilinin zabıta memurluğu görevine iade edildiği ama maaşının eksik yatırıldığını, maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu davacının evini satmak zorunda kalıp kirada oturmak zorunda kaldığını, hükmedilen vekalet ücretinin eksik olduğunu, belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/110687 Soruşturma, 2018/9454 Karar sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.11.2016 - 09.12.2016 tarihleri arasında 10 gün gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın 20.04.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında derdest dosya bulunmadığını, davacının zabıta memuru olduğunu, gözaltına alınmadan 22.11.2016 tarihinde ihraç olduğu, daha sonra göreve iade olduğunu, davacıya geriye dönük maaşının ödemesinin yapıldığının bildirildiği, davacının gözaltında kaldığı dönemde alamadığı ve/veya eksik aldığı maaşın ödemesinin yapılması nedeniyle maddi zararının karşılandığı, bunun dışında davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü diğer maddi tazminat taleplerinin Yargıtay 12. Ceza Dairesinin birçok ilamında da belirtildiği üzere CMK'nın 141 ve devamı maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyecek taleplerden olduğundan maddi tazminat talebinin reddine, davacının hürriyetinden yoksun kaldığı süre, bu sürede duyduğu elem ve ıstırap, davacının şüpheli sıfatını aldığı suçun ve davanın niteliği ile soruşturma süreci, kendisine atılı suç nedeniyle toplum nazarında aleyhine oluşan önyargılar, aile ve sosyal çevresi ile ilişkileri, içine düştüğü olumsuz şartlar ile ayrıca sosyal ekonomik durumu bir bütün olarak dikkate alındığında zenginleşme aracı olmaksızın manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.