2. Ceza Dairesi

Sanığın, şikâyetçi ... ...'ya yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle, Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığınca, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/1 ve 522/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Beyoğlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2004 tarihli kararı ile 765 sayılı Kanun'un 492/7-son ve 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2005 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle, duruşma açılarak lehe yasa değerlendirmesi yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, duruşma açarak yapılan uyarlama yargılaması sonucu, Mahkemenin 27.09.2006 tarihli kararı ile 765 sayılı Kanun'un sanık lehine olduğundan bahisle sanığın 765 sayılı TCK'nın 492/7-son ve 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, kararın sanığın yokluğunda, sanık müdafiinin ise yüzüne tefhim edildiği, sanığın ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 20.04.2007 tarihli dilekçesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, Beyoğlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2007 tarihli ek kararı ile uyarlama yargılamasının mahkemesince yapılmış olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.10.2011 tarihli ve 2008/18646 Esas, 2011/40398 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin 27.09.2006 tarihli hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 24.04.2007 tarihli ek kararın hüküm niteliğinde olmadığından temyizi ... olmadığı gerekçesiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 12.12.2022 tarihli dilekçesi ile 27.09.2006 tarihli kararın sonuç kısmında sanığın temyiz hakkının bulunmadığı sonucuna varılan bir cümle kurulduğu, sanık ve müdafii yönünden temyiz süresinin ne zaman başladığının karardan anlaşılamadığı, bununla birlikte mahkemenin 25.11.2004 tarihli ilk hükmünün temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın uyarlama için iade edilmesi üzerine uyarlama yargılaması sonrası verilen kararın re'sen temyize gönderilmesi gerektiğinden bahisle temyiz ve infazın durdurulması isteminde bulunduğu, İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ek kararı ile mahkemenin 27.09.2006 tarihli ikinci hükmünde sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın 05.10.2006 tarihinde kesinleştiği, cezanın 22.11.2010 tarihinde infaz edildiği, hükümlü müdafii olarak duruşmaya katılan avukatın, yüzüne karşı verilen kararlarda temyiz süresinin kararın tefhiminden itibaren başladığını bilecek hukuki bilgiye sahip olduğu ve uyarlama yargılaması sonucu verilen kararların ... bir hüküm olduğu, dosyanın re'sen Yargıtay'a gönderilemeyeceği gerekçesiyle infaz durdurma ve temyiz istemlerinin reddine karar verilmiş, ek kararın sanık müdafine tebliği üzerine sanık müdafiinin 19.12.2022 tarihli dilekçesi ile aynı gerekçelerle 12.12.2022 tarihli ek kararın bozulmasına ve dosyanın temyizen incelenerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmesi isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 27.09.2006 tarihinde verilen kararın, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içerisinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 12.12.2022 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.