5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme ve memura mukavemet suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesi ve bu suçların işlendiğine dair başkaca yeterli delil bulunmaması karşısında fiilin 765 sayılı TCK'nın 213/2. Maddesinde düzenlenen haklı bir hususun temini için rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiği, bu suç için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 14/07/2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.