5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/1981 gün ve 5-2/106 sayılı Kararında açıklandığı üzere ceza yargılamasının temel amacının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olduğu, sanıkların aşamalarda haklarındaki suçlamaları inkar ettikleri, mahkemece hükme esas alınan 13/11/2008 günlü bilirkişi raporunda iddia, savunma, tanık anlatımları ve sanıklar müdafiilerin itirazları ile önceki bilirkişi raporlarını değerlendirmediği, bu bağlamda; maddi gerçeği ortaya çıkması için katılan Kafesan Çiğli Belediyesi Sosyal Hizmetleri Tic. Ltd. Şti'nin düğün salonlarının işletilmesine ilişkin suç tarihlerini kapsayan tüm defter, kayıt, belge, sözleşme, banka ekstreleri ve harcama belgeleri temin edilip kül halinde dava dosyasıyla birlikte öncekiler dışındaki Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, önceki raporlar da irdelenmek suretiyle, sanıkların görev yaptıkları dönemler ayrı ayrı gözetilip, düğün salonlarının işletilmesi ile ilgili fotoğraf, pasta, çiçek vb. tüm belgeli giderlerin ne kadar olduğu belirlenip, toplantı ve merasim sahipleri ile yapılan sözleşmelere göre elde edilen gelirlerin karşılaştırılması, düğün salonlarından elde edilen tüm hasılatların şirket kasasına ve kayıtlarına intikal ettirilip ettirilmediğinin tespit edilmesi ile teslimat defterindeki kayıtlar da nazara alınıp, her bir sanığın sorumluluğunun belirlenmesi, zimmetlerinde katılan şirkete ait paranın bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin sanıklar haklarında altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.