12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacının hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmüne konu hapis cezasının haksız olarak fazladan infaz edilmesi nedeniyle 100.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacının temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının dava dilekçesinde eski İstanbul Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/451 Esas 2002/751 karar sayılı ilamı ile 1 yıl 6 ay hapis cezası aldığını, kararın kesinleşerek infaza verildiğini, Kartal H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bu cezayı infaz etmekte iken 5237 sayılı yeni TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe aleyhe değerlendirilmesi yapıldığını, uyarlama yapılarak cezasının 1 yıl 3 ay hapse indirildiğini, kapatılan Kartal 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/465 müteferrik sayılı içtima kararının dördüncü paragrafında Kartal 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/451 Esas 2002/751 karar sayılı 1 yıl 3 ay hapis cezasının içtima edildiğini, ikinci kere mükerrir olarak 6 ay hapis cezasının fazladan yatırıldığını, kapatılan Kartal 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/465 müteferrik sayılı içtima kararında 4 yıl 28 ay 39 gün hapis cezası ile ilgili 2016/21 D.İş saylı karar ile şartlı tahliyenin geri alınması kararı verildiği, bu karar nedeniyle içtima yapılan tüm dosyaları araştırmaya başladığını, 2007/465 müteferrik sayılı içtima yapılan dosyanın tümünün hukuka aykırı olduğunu mahkemenin yetkisiz olduğunu anladığını, yapılan içtima kararlarının doğru olmadığını, bunun dışında dilekçesinde belirttiği diğer içtima kararındaki uygulamaların da hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay bozma kararları bulunduğunu, mükerrer cezalar yatmak durumunda kaldığını belirterek 150.000 manevi ve 100.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin talebinin müddetnameye ve içtima kararlarına itiraz konularını içerdiği, CMK'nın 141. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının düzenlendiği ve maddede tek tek tazminata konu olabilecek hususların sayıldığı, dava dilekçesine konu olan hususların tazminata konu olamayacağı anlaşıldığından şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davacının talebinin müddetnameye ve içtima kararlarına ilişkin olması nedeniyle CMK'nın 141 inci maddesinde düzenlenen tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.