12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Davacı vekili 10.07.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti sağlama suçundan yargılandığı ve Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/348 Esas 2018/321 K. sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, soruşturma aşamasında 15/06/2007 tarihinde tutuklandığı 1 yıl 8 ay devam eden yargılama süreci nedeniyle uğradığı zararın tazmini için 60,000 TL manevi, 60,000 TL maddi tazminatın; davalı ... ve Hazine Bakanlığından alınarak tarafına verilmesine, yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini, 18.07.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/348 Esas 2018/321 K. sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, haksız tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 02.08.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının aynı beraat kararına ilişkin iki farklı dosyasının bulunduğunu, bu nedenle açılan davanın reddedilmesi gerektiğini, davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini, davanın yetkili ve görevli mahkemede açılıp açılmadığının ve davacının tazminat istemeyecek kişilerden olup olmadığının araştırılması gerektiğini, Yargıtay içtihatlarının göz önünde tutulması gerektiğini, davacı hakkında yapılan işlemler yasal çerçevede yapıldığını, davacı kendi kusurlu eylemleri ile tutuklanmasına neden olduğunu, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, derdest dosya bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

3.Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.07.2019 tarihli ve 2019/161 Esas, 2019/374 Karar sayılı kararı ile davanın Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesini 2019/151 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/151 Esas, 2020/181 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/3182 Esas, 2020/4139 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21.01.2022 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkili hakkında ilk derece mahkemesince verilen manevi tazminatın istinaf mahkemesince düşürülmesine karar verilmesi hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, haksız ve uzun süre tutuklu kaldığını, elem, ızdırap, psikolojik travma, sosyal çevresinde olumsuz etki yarattığını, işinde itibarının zedelendiğini, maddi tazminatın eksik olduğunu, maddi tazminat hesabında ceza evinde yaptığı harcamalar ailesinin temel ihtiyaçlarının karşılanmaması hususunun dikkate alınmadığını, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/348 Esas – 2018/321 Karar sayılı ceza dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 15.06.2007 - 05.02.2009 tarihleri arasında tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 10.09.2018 tarihinde kesinleştiğini ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılmış başkaca tazminat davası bulunmadığı, davacının CMK'nın 144. maddesi kapsamında tazminat isteyemeyecek kişiler kapsamında olmadığı, tutuklu kaldığı sürelerde herhangi bir sosyal güvencesinin ve sigortalılığının olmadığının tespit edildiği , Pamukkale Vergi Dairesince 15/12/1998-31/12/2010 tarihleri arasında mükellefiyet kaydının olduğunun bildirildiği ancak 2006 yılı dışında vergi matrahının olmadığının görüldüğü, geliri ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanç kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemediği anlaşıldığından, bahse konu döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden maddi tazminata hükmolunması gerektiği, belirlenerek; davacının 18.07.2019 tarihli dilekçe ile, Mahkememizin 2019/161 E. sırasında haksız tutuklama koruma tedbiri nedeniyle tazminat davası açmış ise de; aynı tutukluğa ilişkin 10.07.2019 tarihinde mahkememizin 2019/151 Esas sayılı dava dosyasında koruma tedbiri nedeniyle dava açıldığı ve derdest olduğu olduğu anlaşıldığından ikinci kez açılan davanın mükerrer olması nedeniyle reddine ve 18.07.2019 tarihinde açılan davanın kısmen kabulü ile 9.236,05 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminat miktarının eksik olduğundan maddi tazminatın 9.240,19 TL'ye yükseltilmesi, manevi tazminatın fazla olduğundan 35.000,00 TL'ye indirilmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 6.551,22 TL olması gerektiğinden, bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/348 Esas – 2018/321 Karar sayılı ceza dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 15.06.2007 - 05.02.2009 tarihleri arasında 601 gün tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A. Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

1.Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuş ve tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/3182 Esas, 2020/4139 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.