12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ve hakaret suçundan hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonucunda denetim süresinde suç işlediğinden hükmün açıklanarak kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1,53 maddeleri uyarınca neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 106/1 2. cümle, 62/1, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 125/2 madde delaletiyle 125/1 fıkrası, 62/1, 52/2 ve 52/4 maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin tehdit ve hakaret suçları yönünden temyiz reddi, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir IV.

GEREKÇE VE KARAR

A. Tehdit ve Hakaret suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 123/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle, ...

1.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/725 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.