12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/141 Esas, 2016/755 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında müstehcenlik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 28.03.2021 tarihli ve 18-2016/309905 sayılı Tebliğname ile hükümlerin onanması talep edilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklara ait iş yerindeki bilgisayarlarda suça konu IP adreslerine ve sanıklar Fatma ve Sergen'e ait iş yerindeki bilgisayarda suça konu resimlere ait internet kalıntılarına rastlanmasının mahkumiyete yeterli olduğuna, vesaire ilişkindir.

Sanık ... adına kayıtlı internet adresinin kullanıldığı ve annesi olan sanık ... tarafından işletilen ve sanık ... adına kayıtlı internet adresinin kullanıldığı ve kendisi tarafından işletilen iş yerlerinde yapılan aramalar sırasında ana bilgisayarlar üzerinde yapılan incelemede müstehcen görüntülerin yayınlandığı adreslere ait IP numaralarının ve sanık ... tarafından işletilen iş yerindeki bilgisayar üzerinde 4 adet çocuğa ait müstehcen görüntünün internet kalıntısı olan otomatik indirilen veriye rastlanılmasına konu olayda, mahkemece iş yerlerinin internet cafe olarak kullanılması ve çok sayıda kişi tarafından kullanıldığı ve müşteriler tarafından kullanılan bilgisayarların ana bilgisayardan bağlantı yapılır şekilde gözükmesi nedeniyle sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilerek sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/141 Esas, 2016/755 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.