5. Ceza Dairesi

olarak kabulü ile mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki kazanç müsaderesine ilişkin TCK'nın 55. maddesinin uygulanmaması nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahküm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/3. madde gereğince 53/1-c maddesinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar uygulanmasına karar verilebileceğinin gözetilmemesi, Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.