12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının hükümlü olarak bulunduğu Bandırma Ceza İnfaz Kurumunun "Yeni Yaşam" gazetesinin kendisine verilmemesine ilişkin kararlarına yönelik yaptığı itirazın Bandırma İnfaz Hakimliği tarafından kabul edilmesi ve Ceza İnfaz Kurumu kararı ile Bandırma İnfaz Hakimliğinin kararı arası geçen süreçte "Yeni Yaşam" gazetesinin kendisine verilmemesi nedenleriyle haber ve bilgi alma hakkının ihlal edilmesi nedeniyle Ceza İnfaz Kurumunun her bir kararı bakımından maddi-manevi zarara uğradığından bahisle toplam 105.500 TL maddi ve manevi tazminat talep ettiği, ayrı ayrı dilekçeyle açmış olduğu tazminat talepleri arasından fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesiyle açılan davaların birleştirilip, 2019/386 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacının temyiz sebepleri; haber alma hakkının engellendiğine, davaların kabul edilmesi gerektiğine, aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Bandırma İnfaz Hakimliğinin 2019/3149, 2019/2648, 2019/3151, 2019/3153, 2019/2650, 2019/3150, 2019/3152, 2019/3154, 2019/2637, 2019/2638, 2019/2694, 2019/2652, 2019/2906, 2019/2901, 2019/2902, 2019/2904, 2019/2899, 2019/2897, 2019/2905 ve 2019/2900 Esas sayılı dosyaları ile Bandırma 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 2019/301, 2019/302, 2019/303, 2019/304, 2019/305, 2019/306, 2019/308, 2019/309, 2019/310, 2019/311, 2019/333, 2019/334, 2019/325, 2019/326, 2019/330, 2019/327, 2019/328, 2019/329, 2019/395 ve 2019/331 sayılı kararları incelendiğinde; davacı hakkında herhangi koruma tedbiri uygulanmadığı, davacı hakkında verilen kararın adli-idari karar boyutuyla tartışmaya açık olduğu, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141/1. ve devamı maddelerinde hangi koruma tedbirlerine tazminat verilmesi gerektirdiğinin tahdidi olarak sayıldığı ve davacının taleplerinin bu sayılanlar kapsamında olmadığının anlaşılması karşısında, infaz kurumunun kararı ile maddi ve manevi zarara uğradığı iddiası ile açılan tazminat davasının Kanundaki şartları sağlamadığı, dolayısıyla davacı bakımından CMK’nın 141. ve 142. maddelerine göre maddi ve manevi tazminata ilişkin yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle maddi ve manevi tazminata ilişkin davanın reddine karar verilmiştir, İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.