Esas No
E. 2021/15913
Karar No
K. 2023/9437
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Malvarlığı

2. Ceza Dairesi         2021/15913 E.  ,  2023/9437 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/139 E., 2015/245 K.
ŞİKAYETÇİ: ...
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanık ... ve müdafii, sanık ... ile O yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında şikayetçi ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanıklar hakkında katılan ve şikayetçiye karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 20.11.2015 günlü mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar hakkında katılan ... ile şikayetçi ...'a karşı hırsızlık ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

1.5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve savunmalarının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanıkların şikayetçi ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, sanıkların ikrarı ve dosya kapsamına göre sanıkların gece vakti iş yerinin kepenk kilidini kırıp iç kapıyı açamadan, komşuların sesini duymaları üzerine kaçtıkları olayda sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.