5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen Maliye Hazinesi vekilinin katılma talebinin 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2, 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kabulü ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun hükümleri de gözetilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan beraet hükmünün incelenmesinde;

Soruşturma evresindeki beyanları, İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişleri ... ve ... tarafından hazırlanan 08/02/2006 tarihli rapor içeriği ve tanıklar ... ile ...'nin anlatımlarıyla görevde bulunduğu süre içinde vatandaşlardan genelgede belirtilen nüfus cüzdan bedelinden fazlasını talep ve tahsil eden sanığın eyleminin zincirleme nitelikte görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde dosya kapsamı ve oluşa uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraet karar verilmesi,

Kabule göre de; Beraet eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ve yine 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-6 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 250. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu, Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken aynı maddenin 1-c bendindeki kendi altsoyları dışındaki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar bu hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmesi yerine bend numarası gösterilmeden sınırlı şekilde uygulama yapılması, Sanıklar hakkında TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezaları suç konusunun önem ve değerine göre alt sınırdan tayin edildiği halde, ertelemeye ilişkin denetim süresinin herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin 3 yıl olarak en üst hadden tayini, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.